Onlangs raakten we onbedoeld verzeild in Parijs en moesten we daar een extra nacht doorbrengen. We kozen voor Mama Shelter. Hoe kan een concept kloppen?! Wow!
Normaal gesproken ga je naar Parijs, voor Parijs. Als je Mama Shelter binnen bent, vervalt ineens die drang om de stad in te gaan. Je wilt liever niet meer weg. Het hotel is letterlijk een shelter. Als je geen hotelgast bent, kun je alleen langs een portier naar binnen. Dat maakt dat je het gevoel krijgt ‘entre nous’ te zijn. Onderdeel van een geselecteerd gezelschap. Het hotel vouwt zich om je heen en slokt je op. Je bevind je in een enorm beschermd nest.
Welbeschouwd is er ook geen reden om naar buiten te gaan. Je lifeline met de buitenwereld is onbeperkt voorradig in wireless internet. Eten en drinken is 24/7 verkrijgbaar en overal zijn plekken om te werken en te hangen. Het hotel verkoopt alles wat je nodig zou kunnen hebben. Boeken tegen de verveling, gadgets, kantoorbenodigdheden, earsets en games. You name it. En... top! Een mooi assortiment merchandising.
Het hotel ademt Starck. Tongue in cheek en veel verrassende elementen. De sleutelkaart die je na incheck krijgt begroet de gast met de tekst "Mama says hello". Sommige dingen lijken flauw, zoals een tv scherm in de plafond boven de wc. In gebruik blijken ze dan ineens toch verrassend functioneel. Op de etages bij de liften staat een enorme spiegel. Om nog net even te checken, hoe je de ‘catwalk’ gaat betreden als je het restaurant inloopt. Op die spiegel staat dan ook het menu van de dag, aangevuld met wat in de stad te doen is. Elke dag actueel. Als je dan toch op de lift staat te wachten, dan doodt dit mooi de tijd. Hoe eenvoudig en hoe effectief....
De kamers zijn goed. Wie de Hudson kent (ook Starck), kan de kamers uittekenen. Eigenlijk te klein. De halve kamer is bed. Links en rechts de nachtlampen met een gezicht (in dit geval een plastic masker). De kamer heeft een kitchenette met een eigen magnetron. Het centrale element in de kamer is de iMac waarop je alles kunt doen. Films en TV kijken, internetten en het leukste van alles: ‘Mama Shelter fotoshoots maken’. Met de iMac camera maak je foto’s in je kamer die worden toegevoegd aan een online Mama Shelter foto gallery. Een big hit in de Mama Shelter experience.
Service is niet overwhelming, maar goed genoeg. Jonge mensen, hip, vlot en vriendelijk. Focus op de gast. Na incheck komt de receptioniste achter haar desk vandaan en loopt met je mee en brengt je tot in de lift. Vragen stellen is leuk. In veel hotels wordt er op voorhand al gekeken met een “Oh, dit wordt lastig”-blik, maar hier lijkt het alsof men zin heeft om iets voor je te gaan regelen.
Slaan we niet door in ons enthousiasme? Zijn er geen rafels aan het concept? Best wel. Het hotel moet oppassen niet aan het eigen succes ten onder te gaan. Kamers waren niet echt schoon, bij ons hing de deurklink uit de badkamerdeur en waren guest amenities onvoldoende aangevuld. De amenities zijn dan wel weer van Kiehl’s, dat wel. De bediening aan de bar in slordig en toont weinig aandacht voor hun gasten.
Dus nee, helemaal vlekkeloos was het niet. Maar er werden zoveel verwachtingen overtroffen dat de totaalbeleving moeiteloos overeind bleef. Voorlopig de favorite place in Parijs.
Hotel Mama Shelter is onderdeel van de Studiereis Parijs : Verleiding in horeca en retail
